يک

دوستت دارم، نه بخاطر شخصيت تو،بلکه بخاطر شخصيتي که من

 در هنگام با تو بودن پيدا ميکنم.

دو

هيچکس لياقت اشکهاي تو را ندارد و کسي که چنين ارزشي دارد باعث

اشک ريختن تو نميشود.

سه

اگر کسي تو را آنطور که ميخواهي دوست ندارد به اين معني نيست که

 تو را با  تمام وجودش دوست ندارد. 

چهار

دوست واقعي کسي است که دستهاي تو را بگيرد ولي قلب تو را لمس کند.

پنج

بدترين شکل دلتنگي براي کسي آن است که در کنار او باشي و بداني که

 هرگز به او نخواهي رسيد.

شش

هرگز لبخند را ترک نکن،حتي وقتي ناراحتي.چون هر کس امکان دارد

 عاشق لبخند تو شود.

هفت

تو ممکن است در تمام دنيا فقط يک نفر باشي،ولي براي بعضي افراد

 تمام دنيا هستي.

هشت

هرگز وقتت را با کسي که حاضر نيست وقتش را با تو بگذراند،نگذران.

نه

شايد خدا خواسته است که ابتدا بسياري افراد نامناسب را بشناسي و سپس

شخص مناسب را.به اين ترتيب وقتي او را يافتي بهتر ميتواني شکرگذار باشي.

ده

به چيزي که گذشت غم نخور،به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن

قبلا این ده مورد بود ولی دوست گل من حمیدرضا یکی دیگه هم گفت که من اضافه می کنم.

11 زندگی کن برای کسی که دوستت داره نه کسی که دوستش داری

ساحل خاکی من از رفتن تو می ترسد

به کجا باید رفت؟

زیر باران چه کسی می خواند

و به سر انگشت اشاره تو را می گوید

لحظه ای...

لحظه ای باید رفت

که نگاه دل من ، زیر سُم اسب عشق می میرد

لحظه ای باید رفت

که تو از رفتن می ترسی

خواب بودم

مثل هر عاشق تنها شده از دست عزیز

من که از نام تو الهام به دریا دادم

پس چرا می ترسم

که تو از دفتر شعرم بپری

لحظه ای دیدن تو مثل صداقت آبی است

مشکی از بودن تو می ترسد

لحظه ای رفتن تو بی رنگیست

که

تنهایی من مثل خیالت باقی است

من و تو می دانیم

که جدایی حکم است

پس چرا به خیال نرسیدن ماندیم

من و تو می خواهیم

پس بیا زیر سکوت انسان خانه ای برپاییم

خانه ای مثل اقاقی

از پر مرغابی

گریه ای خواهم کرد

اشکی از آخر اعماق دلم می ریزم

دستی از جنس نیاز واژه ای می خواهد

غنچه از ته یک موج غریب غنچه ای خواهد کرد

غنچه از ترس نیاز به تماشای درخت خواهد رفت

واژه ای خواهد چید

زیر آن برگ سیاه واژه ای افتاده